Illa svikin…

… af þessu veðri, það getur bara skammast sín. 2 for 1, kósí kvöldstund og sleepover með Lilý fór ekki eins og ætlað var… en gott að hitta hana í morgun engu að síður.

Nú leita ég dauðaleit að jólaskapinu. Hélt ég myndi hoppa út úr síðasta prófinu eins og kálfur að vori en brjálæðislega gleðin og stemningin sem ég vonaðist eftir lætur ekki á sér kræla. Er þetta einhver afleiðing þess að vera í prófum í desember? (MA rúlar!) Jólagjafir- og kort eru í upplausn. Eins gott að tilkynna það bara:

Ef “þú” ert ekki búin að fá jólagjöf frá mér og ert ekki í minni nánustu fjölskyldu getur þú verið nokkuð – jafnvel alveg – viss um að fá hana frá mér á milli jóla og nýárs. Hana nú! Hver veit, kannski fær ég jólasveinabúninginn hennar Lilý lánaðan og geri eitthvað skemmtilegt úr þessu.

Mjög líklegt að sama gildi með jólakortin, sem eru hér óskrifuð við hlið mér. Brr. Til hamingju Una.

Myndband #2: Sölden surprise!

Hamingjublogg

Tímabilið frá 18 á föstudaginn til 18 í gær (laugardag) var með hamingjuríkari sólarhringjum í mínu lífi. Klukkan sex á föstudaginn lagði ég leið mína út á flugvöll til að sækja stúlku að nafni Þórunni Eddu Magnúsdóttur. Tel ég mig ekki vera að ýkja ef ég held því fram að hjartað hafi hoppað af gleði þegar ég sá hana og töskurnar hennar fimm koma út um hliðið. Við lögðum leið okkar heim í Ásgarðinn þar sem móðir mín beið með íslenskt lambalæri mmmm! Síðar um kvöldið hringdi dyrabjallan og mamma tilkynnti mér að það væri "einhver að spyrja eftir mér". Þegar ég kom fram í forstofu var útidyrahurðinni hallað aftur. Ég hafði átt von á pabba hennar Valdísar, sem var að koma með nuddgalla til mín en þegar ég opnaði hurðina stóð þar stúlka. U.þ.b. 10 sekúndur liðu á meðan ég starði á hana og velti því fyrir mér hvort hún væri kannski frænka Valdísar. Öh nei, Una trega – þetta var Valdís í eigin persónu, komin óvænt að norðan til a eyða með okkur kvöldstund! Þegar ég loksins áttaði mig á stöðu mála æpti ég upp yfir mig og hjartað hoppaði á ný. Oooh þvílík snilld sem þetta kvöld var. Best best í heimi, ég get eiginlega ekki lýst því. Að hanga bara og fíflast og tala og hlæja og vera saman. Vera fyndnar í 10-11 og tala saman fram á rauða nótt og næstum morgun.

  

Síðan Þórunn fór hef ég fundið eftirfarandi: fjóra boli, umslag með einhverjum pappírum og kortaveski sem inniheldur meðal annars kreditkort og ökuskírteini. Eins og við mátti búast. Þetta er pínu eins og jóladagatal, ég bíð spennt eftir að sjá hvað ég finn næst.

Í gær hitti ég svo Helgu Auði þýskalandsmær í Kringlunni. Eða öllu heldur tæklaði hana. Held hún sé ennþá að jafna sig. Í dag hringdi ég heim til Helgu Valborgar á Akureyri, þar sem hún var stödd, og ræddi við hana. Eftir fjóra daga kemur Lilý. Hamingjahamingjahamingja.  

Una Clinton

hIr aI æm

Í morgun vaknaði ég eftir þriggja tíma svefn og var ekki svo hress. Þessir skór eða þessir skór? Reima eða ekki reima? Svooo þreytt. Æh Una, hugsaði ég nokkru síðar þegar ég labbaði með Jóhönnu að leikskólanum hennar, skautandi á einhverjum dúlluskóm og haldandi dauðahaldi í saklaust barnið. Reima hefði klárlega verið málið.

Svo kom ég heim og var þreytt. En hljóðfræðiprófkvíði læsti köldum krumlum í mig og ég ákvað að læra aðeins. Svooo þreytt. Svefnlausum blundi og sturtu síðar sat ég í strætó á leiðinni í próf þegar kvíðinn birtist á ný. Merkilegt hvernig mér tekst að erfiða mér lífið. Bíddu, var prófið ekki örugglega kl. 13:30? Var það nokkuð 12:30? Svona hugsanir ásóttu mig alla leiðina og þögnuðu ekki þótt iPodinn væri svo hátt stilltur að samferðafólk mitt var farið að dilla sér með Bob Sinclair. Með hnút í maganum mætti mín í Árnagarð og beið þar stillt og prúð eftir að hleypt væri inn í stofu. Á hurðinni voru blöð sem segja til um borðaskipan, ég renndi fingrinum meðfram nafninu mínu á leiðinni inn og sá það yrði djæf á borði fæv. Nema hvað, þegar ég fann borðið mitt var þar önnur manneskja sem gerði sig líklega til að setjast. Í ljós kom að við vorum báðar skráðar á borð 5. Uuuuh hresst. Ég spurði mann sem virtist valdið hafa hvað gera skyldi í svona aðstæðum. Hann var ekki svo hress og hálf hreytti í mig að “prufa bara að setjast einhvers staðar”. Sem ég og gerði en þurfti frá að hverfa þegar eigandi sætisins gerði tilkall til þess. Á þessum tímapunkti var ég orðin nett stressuð og vissi ekki neitt, hálf hrædd við þennan mann, leið eins og fífli og fólk byrjað á prófinu. Ákvað að tékka á listanum aftur og hvað haldiði? Mín í vitlausri stofu! Brrr! 301, 311, hverjum er ekki sama… en sagan er ekki búin enn. Ég gekk inn í stofu 311, að borði 5 og þá sat einhver þar! Ég var farin að halda að ég væri endanlega búin að missa vitið og myndi aldrei taka þetta próf. Sem betur fer kom í ljós að viðkomandi hafði ruglast (ég var ekki sú eina!) og átti að vera á borði 15. Loksins gat ég byrjað á prófinu og gekk bara vel. Eins gott segi ég bara!

Nú er ég alveg sýrð og reyni ómeðvitað að hljóðrita allt sem ég heyri og sé. Þarf að hrista mig úr þeim gír og í bókmenntagírinn. Brit lit á fimmtudag og vúhú tvær ritgerðarspurningar að undirbúa. Ég er með ofnæmi fyrir ritgerðum. Kannski afrakstur þess að hafa verið á félagsfræðibraut? Þó þykir mér líklegra að Composition I hafi orsakað það.

Það er svo margt gott í framtíðinni sem gerir mig hamingjusama.

• Þórunn og frönsk súkkulaðikaka.
• Út að borða með fjölskyldunni.
• Lilý og 2 fyrir 1 á Café Victor (guð blessi Núið).
• Jólin.
• Jólaboð hjá ömmu og afa.
• Norður 27. desember.
• Helga Valborg.
• DD
• Útrás?
• Meiri enska.

Stefna í lífinu? Spyrðu mig í dag og ég gæti sagt já, spyrðu mig á morgun… ?

Hressleikinn í fyrirrúmi (og smá gelgja en það er í lagi)

1. miðnafnið þitt:
2. Aldur:
3. Single or Taken:
4. Uppáhalds bíómynd:
5. Uppáhalds lag:
6. Uppáhaldshljómsveit:
7. Uppáhalds búð:
8. Tattoo eða göt:
9. Þekkjumst við persónulega?
10. Hver er tilgangurinn með lífinu?
11. Myndiru þaga yfir leyndarmáli ef það skipti mig máli?
12. Besta minningin þín um mig?
13. Myndir þú gefa mér nýra?
14. Segðu eitthvað skrýtið um þig:
15. Myndir þú hugsa um mig ef ég væri veik?
16. Getum við hist og bakað köku?
17. Hefuru heyrt kjaftasögu um mig nýlega?
18. Talarðu eða hefurðu talað illa um mig?
19. Finnst þér ég vera góð manneskja?
20. Myndir þú keyra með mér hringinn í kringum landið?
21. Finnst þér ég vera aðlaðandi?
22. Hverju myndirðu vilja breyta í mínu fari?
23. Í hverju sefurðu?
24. Kæmirðu í heimsókn af tilefnislausu, bara til að hanga?
25. Ef við ættum einn dag ólifaðan, hvað myndum við gera?
26. Ætlarðu að setja þetta á þína síðu svo ég geti fyllt þetta út?

pjU@ þaUz@nd paUnd p3:lz kjU@ maInd eIks

Hey hó hljóðfræði!

 

Ég skal sko segja ykkur það. Heimur hljóðfræðinnar hefur lokist upp fyrir mér. Merkilegt hvað gerist þegar maður lærir. Próf á mánudag og ég er ekki svo stressuð eins og er. Eða jú. Kannski. Ég veit það ekki. aI d@Unt ke@r @baUt fI@r If ju: she@r @ tI@ wIð mi:

 

Ég ætla að vera ofur skipulögð í þessari próftíð og gera mér far um að nýta hverja mínútu. Til dæmis var planið að lesa alltaf einn kafla í menningarsögu áður en ég færi að sofa. Nú hef ég gert það í og með þessa viku og hefur gefist vel. Fyrir utan þá staðreynd að svefntímanum seinkar töluvert. Þá annað hvort sef ég lengur en æskilegt er (mesti bömmer heims í próftíð) eða er glær af þreytu allan daginn. Eins og í dag. Spurning um að endurskipuleggja skipulagið (hér á að koma ;;) kall – djöfull, ég er háð).

 

Á einum tímapunkti í lærdómi dagsins sat ég í mestu makindum að hlusta á upptöku af Pétri Knútssyni að þylja upp orð með "lax vowels" þegar skyndilega brestur á gítartónlist og kvenmannsöngur. Hvað er þetta brrr? hugsaði ég en þá var ég nebbla að hlusta á þetta í iTunes og æfingin bara búin og næsta lag komið í spilun hah hah. Þá hugsaði ég að best væri að blogga um þetta. Gott dæmi um það hvað dagurinn minn var spennandi (mér fannst þetta alveg jafn sniðugt í hin tvö skiptin sem þetta gerðist).

 

Jóhanna bauðst til þess að hjálpa mér að læra. Ég benti á það að henni gæti reynst það erfitt þar sem hún talaði ekki ensku. Jú víst sagði sú stutta og taldi upp öll ensku orðin sem hún kunni. Jess, nó, bjútífúl, momí, æ lov jú. Voðalegir sleggjudómar hjá mér alltaf hreint.

 

Mig langaði að blogga og nú er ég búin að því. Mig langar að sofa… og ég ætla! Engin menningarsaga í kvöld hohoho!

 

Er skrýtið að mér finnist pínu gaman að læra fyrir þetta hljóðfræðipróf?

 

Á maður kannski að skella sér í Hljóðfræði II? (róleg)

 

Góða nótt.

Avoid common misuses of the semicolon

Nú er ritgerðarsmíð lokið þótt fyrr hefði verið. Það er alveg með ólíkindum hvað ég get átt erfitt með að koma mér að verki. Áður en ég kláraði að skrifa þessi rétt rúmlega 800 orð (vá, kemur Una) tókst mér að spila Minesweeper svona 500 sinnum, skoða blogg allra vina minna og vina þeirra og vina vina þeirra og frændfólks vina vina þeirra 50 sinnum og komast langleiðina með að gerast MySpace vinur allra sem ég hef nokkurn tímann talað við og allra hljómsveita sem ég hef heyrt minnst á. Klapp klapp. En nú er þessu lokið, ritgerðin búin og þar með áfanginn. Herbergið er í rúst, ég hef ekki farið í ræktina í viku og fjölskyldan mín veit varla hvernig ég lít út lengur (nema þau hafi séð mig í sjónvarpinu í gær hoho). Ekki tekur betra við. Hljóðfræðipróf á mánudaginn, góði guð. Eins og ég sagði einu sinni: brr brr brr brr brr!

Neineineinei!

Una. Þú ert aumingi.

Nú skalt þú signa þig út af msn, loka iTunes og Minesweeper og DEEEERUSLAST til að skrifa þessa aumu ritgerð. Þá getur þú með góðri samvisku haft áhyggjur af öðrum og merkilegri hlutum.

Mbk,

hk