Sýndarveruleiki og Myndband #4: Skápurinn

Eitt sinn las ég merka skáldsögu eftir verðlaunahöfund. Þar sagði frá íbúum borgar einnar sem kusu frekar að lifa lífi sínu í dásvefni, tengdir sýndarveruleikavél, en að taka þátt í umheiminum. Á yfirborðinu virtist borgin hafa lagst í eyði, en í raun og veru dvöldust allir íbúarnir í hylkjum neðanjarðar.

Lestur þessarar bókar snerti við mér á marga vegu. Nei djók. Ég las þetta í Andrésblaði, hoho.

Ég svaf til 15 í dag… spurning um að fjárfesta í sýndarveruleikavél? Litla lata Una hefur lítið afrekað um helgina eftir að hún náði loks að þræla sér í gegnum Self-reliance eftir Emerson á föstudagsvöldið. Mun það hafa verið 4. eða 5. tilraun. Svefn, ræktin og sjónvarpsþátturinn 24 er svona nokkurn veginn helgin mín í hnotskurn. Til hamingju.

Svo átti ég víst eftir að setja inn myndband mánaðarins. Í þetta sinn ákvað ég að leita til upprunans… UV partýið, þar sem myndbandagerðin hófst and a star was born – Lilý!

Lost

Ég elska Eurovision svo. Eða kannski er ég bara að nota niðurhal á Eurovision lögum sem afsökun fyrir að læra ekki? Má það vera? Ég, sem hef alltaf minn trausta Minesweeper.

Uppáhaldshálsmenið mitt er týnt. Ég er bókstaflega búin að snúa öllu á haus en finn ekkert nema ryk (og nóg af því). Ég reif meira að segja lakið af rúminu og tók koddana úr koddaverunum en nei… nú varð mér litið á sængina. Þó ég hafi leitað í sængurverinu er kannski ráðlegt að taka hana úr og hrista. Uh. Hápunktur kvöldsins var eflaust þegar við mamma áttum quality time við að gramsa í innihaldi ryksugupokans, það var ótrúlega gefandi – gleðilegan konudag!

Framtíðin skelfir mig. Planið sem ég hélt að ég væri komin með er í dauðateygjunum og ég er litlu nær. Hjálp!

Ó minn Guð

Nú er klukkan 9 á laugardagsmorgni. Fyrir um það bil klukkustund síðan vaknaði ég og hugði farir mínar ekki sléttar. Hausverkur, uppköst og almenn vanlíðan. Eftir eina auma vísindaferð! Ég, sem verð nánast aldrei þunn! Þegar ég, af öllum, get ekki sofnað aftur kl. 8 á laugardagsmorgni er eitthvað mikið að! Þetta þýðir bara eitt: ég er að verða gömul. Úff.

Held ég fari og heilsi upp á félaga minn klósettið…

Viðbót kl. 10:52

Hættuástandi er aflýst. Mér líður betur, og ekki nóg með það heldur er ég vöknuð fyrir 11 á laugardegi, sem hlýtur að teljast einhvers konar kraftaverk! Eins gott að ég er að nýta tímann vel (sem sagt, hlusta á gömul Eurovision lög til að koma mér í stuð fyrir kvöldið).

Born in Reykjavík, hæfileikarík…

Dísa hélt upp á afmælið sitt á laugardaginn og þemað var stjörnur. Eftir miklar vangaveltur ákvað ég að fara sem the ultimate star – Silvía Nótt. Mig langar til að þakka Helgu Auði fyrir að vera sminkan mín og mála stjörnu yfir augað á mér, hefði jafnvel verið sniðugt að fara í Blómaval ÁÐUR en það gerðist en hey… hitti bara eina manneskju sem ég kannast við. Gott að vera kúl: “hæégeraðfaraíþemapartý eh eh eh”.

Shining in the light!

Svo er Helga Auður mín farin aftur til Þýskalands og ég sakna hennar. Elsku Skógastelpurnar mínar, ég meinti sko það sem ég sagði þegar ég hringdi í ykkur alveg blekuð frá Krít (eða það hlýtur að vera)!

7 ára afmælið hennar Helgu (Helga, Dísa, ég og Gissur)

Ó gúllí gúllí

Ég er lítill lasinn ræfill sem á að skila fyrstu ritgerðinni í Composition II á morgun og er ekki byrjaður. Ég tók meðvitaða ákvörðun um að slaufa skólanum í dag og svaf lengi lengi. Svo vaknaði ég og hringdi í mömmu, bar mig heldur aumlega, svo aumlega að sú gamla hélt beinustu leið í Heilsuhúsið og kom heim með King Jang jurtamixtúru, Omega 3 og C-vítamín. Sem ég hef innbyrt samviskusamlega. Ég tel þessi veikindi augljósa staðfestingu á því að ég sé komin af léttasta skeiði. Ég hef ekki orðið svo veik að ég hafi þurft að vera heima síðan ég man ekki hvenær… svo fer ég í skátaútilegu og hvað gerist?

Já, skátaútilegu. Því nú er ég Hraunbúi.is. Um daginn var hringt í mig og ég beðin um að taka að mér skátasveit. Viku síðar var hringt í mig úr Árbúum og ég beðin um að taka að mér ylfingana! Maður þarf bara að neita fólki hægri vinstri. Talandi um að vera eftirsótt… ætli þetta sé strætóskýlið? En ég fór sem sagt í útilegu um helgina með Rauðskinnur. Ég er reyndar ekki tekin við strax, það gerist í lok febrúar, en ég fór með til að kynnast stelpunum og leyfa þeim að kynnast mér. Og nú sit ég hér með hor í nös og höfuðpínu! En það var gaman samt, allt of langt síðan ég hef farið í skátaútilegu. Ó Skeifur!

Ég get svo svarið það, þessi ritgerð er ekkert að skrifa sig sjálf. Heimur versnandi fer. Hins vegar fann ég síðu á netinu þar sem ég get hlustað á sigurlögin úr Eurovision frá upphafi. Ég er komin á 1964 – Non Ho L’Eta (Ítalía).