Örsögur úr hversdagslífinu

Ég fékk mér kvöldgöngu um daginn. Hafði gengið um þónokkra stund þegar ég fór að taka eftir sérkennilegu bíp-hljóði sem braust með reglulegu millibili í gegnum ljúfa tóna iPodsins. Fyrst um sinn var ég ekkert að kippa mér upp við þetta og hélt að þetta væri eitthvað í umhverfinu sem kæmi mér ekkert við. Við nánari athugun kom í ljós að hljóðið kom úr töskunni minni, úr símanum mínum sem mér hafði láðst að læsa. Afraksturinn voru 95 myndskeið af innviðum töskunnar minnar og umhverfishljóðum. Gefandi.

—

Maður: Can I have a quarter of an hour on the internet please?

Ég: Yes, that will be 15 minutes… öh hahaha!

Mér fannst þetta mismæli mitt svo fyndið (15 mínútur í stað 150 króna) að ég fór að flissa eins og fáviti. Hélt kannski að hann myndi hafa húmor fyrir þessu líka en nehei. Starði á mig tómum augum: Yes… it’s the same, right? Döööh.

—

Eftir atburði mánudagsins er ég komin með nýjar reglur:

1. Ef það er sósa á því – borða það við borð, yfir borði, á diski!

2. Ef það er súkkulaði – ekki borða það uppi í rúmi! (jafnvel bara við borð, yfir borði, á diski).

Ég er subba.

Easy

Jáh, svona er ég auðvelt. Þarf ekki nema eitt komment og ég blogga um hæl! Annars er orsök bloggleysis líklega sú staðreynd að ég er upp á aðra, og vinnustað minn, komin til þess að tengjast mínu ástkæra interneti. Sökum þess mun þetta seint verða kallað bloggsumarið mikla, auk þess sem Myndbönd mánaðarins verða ekki með reglulegu sniði.

En hvað skal segja? Hér mun ekki koma upptalning á öllu sem ég hef fengist við síðastliðinn hálfan mánuð. Læt nægja að minnast á að ég fór á mitt fyrsta ættarmót (við erum ekki dugleg að koma saman þessi ætt), þar sem ég fór á kostum í limbó. Já, limbó! Ég var bara hörkugóð og deildi að lokum fyrsta sæti með nokkru frændfólki mínu. Who knew. Inga Steinunn kom á klakann og við áttum góðar stundir saman fyrir sunnan áður en ég hélt norður. Hah, við erum víst ekki alveg eins ég og hún. Hún mun vinna á efnafræðistofu í HÍ í sumar og var alltaf mjög spennt að segja mér frá sýrum og bösum og guðmávitahvað-um. Persónulega er ég fegin að þurfa ekki að tala um vinnuna mína með frösum eins og: “Þá er það bara úr fötunum og í neyðarsturtuna,” en ég er kannski bara svona skrýtin ;o)

Ég kom norður og fór í fjallgöngu, því sjáiði til, það hefur verið ákveðið að þetta verður sumarið þar sem við gerum “eitthvað.” So far, so good. Tókum okkur til um daginn og fórum í útilegu… alla leið upp á Hamra! Hah, hafa skal það sem hendi er næst og hugsa ekki um það sem ekki fæst.

16. og 17. júní voru erfiðir fyrir mig, sem var mjög bitur 2. árs stúdent. Ó mæ. Auðvitað sá ég nýstúdentana marsera á torginu og var þvílíkt öfundsjúk. Ekki bætti úr skák að húfan mín var fyrir sunnan svo ég gat ekki einu sinni verið með svarta kollinn. Æ og ó. En lífið heldur víst áfram og nú eru bara 3 ár í fimm ára stúdentinn, jibbí jei!

Lífið á Uppló er fínt. Túristarnir eru alltaf samir við sig, sumir krúttlegir, sumir vitlausir (nei margir), og sumir reyna á þolinmæðina. Þá er kominn tími til að fá frí, sem ég mun einmitt njóta alla helgina. Mmm næs! Og nú ætla ég að hætta að hanga á netinu og fara út í sólina sem er einmitt spáð alla helgina.

Myndband #9-10: Ollalla!

“Er mamma þín heima?” spurði maðurinn þegar ég svaraði í símann heima hjá mér í gær. Mér var ekki skemmt. Minnir mig á þegar ég svaraði eitt sinn í símann á vinnustaði mínum (Bókabúð Jónasar) og var spurð hvort hægt væri að fá að tala við “einhvern fullorðinn.” Gömul hvað?

Föstudagskvöld framundan og ég er ekki byrjuð að pakka fyrir sumarlanga dvöl á Akureyri. Ég er þó byrjuð að hugsa um það að pakka… en ég hef lúmskan grun um að sunnudagsmorguninn verði streituhlaðinn (á flug kl. 13:15). Allavega kem ég litlu í verk á morgun, þar sem ég er að fara á ættarmót í Borgarfirði. Eh eh eh þetta reeeeddast.

Ég er ekki alveg að standa mig í myndböndum mánaðarins. En ég held að það sé ekki hundrað í hættunni. Í dag býð ég upp á mig og Frances að leika Frakka. Eins og innfæddar!