Viðbótarlífeyrisgleði

Ég er hætt að bóka fundi í vinnunni og er að fara að byrja í öðru, sem krefst þess af mér að ég kunni skil á ýmsum hlutum. Það skelfir mig. Mig langar bara til að hlusta á aðra vinna þangað til í vor, er það ekki í lagi? Eh. En ætli þetta gangi nú ekki upp á endanum. Talandi um það að kunna skil á ýmsum hlutum, þá var ég í prófi í franskri málsögu í dag þar sem ég hefði örugglega notið góðs af einhverju svoleiðis. Ég held ég ætti að fara að vinna í því að skafa þessar gæsalappir af hugtakinu “læra” í orðabók Unu.

Í tilefni þess að Jóhanna Lan hefur ekki sagt neitt sniðugt í dag ætla ég að brydda upp á nýjung.

Símtal við Helgu Valborgu:

Una: Já, og svo er ég að fara til Martinique í vor.

Helga: Já ókei, bíddu hvað verðurðu lengi hjá henni? Í allt sumar?

Þá hélt hún að Martinique væri einhver vinkona mín sem ég hefði kynnst í frönskunni, en ekki áfangastaður (nánar tiltekið eyja í Karabíska hafinu). Helga, ég elska þig.

Langtímamarkmið: ekki vera með dólgslæti á öldurhúsum bæjarins.

Skammtímamarkmið: klára Jane Eyre og fara að sofa.

Og þá var kátt í höllinni, höllinni, höllinni

Þyrnirós hér. Þyrnirós sem kom heim úr skólanum í gær og ætlaði “aðeins að loka augunum.” Afleiðingar: svaf frá 16-22, fór þá á fætur til að fá mér smá að borða, bursta tennur og fara í náttföt. Svo aftur að sofa. Þreytt haldiði? Jóhanna Lan hafði þetta um málið að segja: “Þú ert eins og leðurblaka.”

En nú er ég full af orku og gleði, tilbúin að takast á við hvað sem er. Vaknaði klukkan tíu og er búin að fylla út 1 stk. Erasmus umsókn! Jebb, út vil ek vorönn 2009. Elsku París.

Nú held ég að ég ætti að nýta þessa orku og þessa gleði í eitthvað uppbyggilegt. Til dæmis klæða mig.

Sú stutta

Sögur af Jóhönnu endalaust, ætli ég verði svona mamma sem er alltaf að sýna öllum myndir af börnunum sínum?

Jóhanna bað um kanilsnúð, og ég sagði að hún mætti fá hann ef hún smakkaði bita af blómkáli fyrst. Barnið nefnilega borðar ekki grænmeti. Hún smakkaði samt, þessi elska, og líkaði ekki vel. Svo leit hún á mig og sagði: “Daði borðar heldur ekki grænmeti, og ekki ertu að reyna að troða því í hann!” Með munninn fyrir neðan nefið! Ég gaf henni snúð.

Ég veit ekki hvort er kjánalegra:

Dans Kate Bush í myndbandinu við “Wuthering Heights”

eða

Þessi grúppa að flytja sama lag.

Jæja. Sturta, pakka, borða, rúta, Úlfljótsvatn, 12 stiga frost here I come!