Tveir þrír

Jæja, nú finnst mér tími til kominn að ýta aðeins neðar þessum vitnisburði um kjánaskap minn. Annars var síðasta færsla númer 500 og finnst mér við hæfi að hún hafi verið tileinkuð litla gaurnum, prinsinum, gullinu… kannski ég fari bara að kalla hann Gulla. Gulli gull? Grín.

Ég er í prófum. Það er ekki hægt að ætlast til þess að ég sé fyndin.´

Já, ýmislegt hefur gerst síðan ég hóf minn glæsta bloggferil. Ég hef elst og þroskast, útskrifast úr menntaskóla, stofnað fyrirtæki, búið í París, byrjað í háskóla og já… þetta er frekar tæmandi listi, en nokkuð góður þykir mér! Ég hef greinilega verið gelgja þegar ég var átján ára, það sést á gömlum færslum (:o) !!!!!!!!!!!!!). Eða “eikkað.”

Nú er ég tuttuguogþriggja ára gömul. Eitt árið enn bættist við þann 8. maí, samkvæmt venju. Og mér finnst það bara fínt, eða svona oftast. Ég reyni að líta ekki á þetta sem hækkandi aldur heldur aukinn þroska, í því samhengi getur verið gott að lesa yfir téðar gelgjubloggfærslur. Ég vil þakka þeim sem hugsuðu til mín og fögnuðu með mér, takk takk góða fólk!

Það er sögupróf á þriðjudaginn. Síðasta prófið. Ýmsir hlutir vekja upp minningar um önnina sem er að líða. Súkkulaðiklessa í miðjum glósunum minnir mig á þegar ég borðaði Draum í tíma (mm næs), og skrýtnar setningar gefa til kynna að misvel hafi ég fylgst með í tímum. “Louis vs. Philippe.” Grey Louis-Philippe, óstöðug sjálfsmynd? Klofinn persónuleiki? Viðutan nemandi?

Martinique á fimmtudaginn, ó hve ég get ekki hugsað um annað.