Sunnudagur

Sunnudagurinn sem um ræðir er ekki sá sem stendur yfir núna, með sinni sól og sínum 26 stiga hita og mér í svitakófi úti að hlaupa í Tuileries, heldur er ég að vísa í síðasta sunnudag. Það var fyrsti sunnudagur mánaðarins, en þá er ókeypis aðgangur á öll söfn í París, og ætluðum við að nýta okkur það. Ennfremur las Kristín einhvers staðar um veitingastað í Montmartre sem býður upp á þriggja rétta máltíð á 10 evrur fyrsta sunnudag í mánuði. Þarna vorum við komnar með plan fyrir daginn – fara ókeypis á einhver söfn og fara svo út að borða um kvöldið. Solid eða hvað? Þetta gerðist:

• Mættum í Grand Palais, þar sem við ætluðum að sjá Andy Warhol sýningu og einhverja aðra sýningu líka. Biðum í röð, eingöngu til þess að komast að því að það var ekki ókeypis því Grand Palais er “þjóðargallerí” en ekki “safn.” Enduðum á að borga okkur inn á Andy Warhol sýninguna og sleppa hinni.
• Eftir þetta lagðist yfir okkur gífurleg þreyta, og slúttuðum við því safnastússinu og fórum heim í afslöppun.
• Um kvöldmatarleytið lögðum við leið okkar upp í Montmartre, sem er staðsett upp á hæð. Metróstöðin sem við fórum á, Abesses, er mjög mjög mjög langt niðri í jörðinni og auðvitað var lyftan biluð. Góður guð, stigarnir! Sveittar og móðar komum við að téðum veitingastað. Við vorum ekki einu manneskjurnar sem höfðu fengið þessa snilldarhugmynd. Það var röð út úr dyrum og biðin gífurleg, með rigningarskúr og öllu tilheyrandi. Eftir eina og hálfa klukkustund (I kid you not) vorum við komnar inn á staðinn, en ennþá í það minnsta fjórir hópar á undan okkur. Eftir krísufund ákváðum við að beila á þessu dæmi og fara bara að fá okkur crêpe í staðinn! Vitstola af hungri komum við við í búð og keyptum þar súkkulaði til að seðja sárasta hungrið.
• Aftur lögðum við leið okkar á metróstöðina. Þegar lestin kom sagði ég: “Hey, það er nánast enginn í þessum vagni, förum þangað.” Góð hugmynd? Við settumst inn en fljótlega fórum við að taka eftir stækri lykt sem olli okkur miklum viðbjóði. Brátt kom Jóhanna auga á ástæðuna fyrir þessu – einhver hafði ælt á gólfið í lestinni! Ojoj.
• Loksins komum við á St. Michel og fengum okkur crêpe með ís í kvöldmat. Klukkan 22:30.